سکونتگاه رومی و کارگاه جواهرسازی ۲۰۰۰ ساله در ولز کشف شد

این کاوش به شناسایی ده‌ها اثر تاریخی از جمله سنجاق‌های زینتی، قالب‌های ساخت جواهر، سفالینه‌ها و سکه‌های رومی انجامید. یافته‌ها اطلاعات تازه‌ای درباره سکونت، تولید صنایع‌دستی و تجارت در نزدیکی شهر رومی چستر ارائه می‌کنند.

به گفته کریس متیوز، مدیر پروژه کاوش، این کشف درک باستان‌شناسان از وضعیت منطقه در دوران حکومت روم را تغییر داده است.

پژوهشگران احتمال می‌دهند سکونتگاه مانکوت در عصر آهن شکل گرفته و در بخش بزرگی از دوران رومی نیز فعال بوده باشد. کشف دو سکه متعلق به دوره‌های مختلف روم، این احتمال را تقویت می‌کند.

یکی از سکه‌ها به دوران فرمانروایی امپراتور کومودوس، بین سال‌های ۱۷۷ تا ۱۹۲ میلادی، تعلق دارد. سکه دیگر تصویر کنستانتین را نشان می‌دهد که در سال ۳۰۶ میلادی به قدرت رسید. فاصله زمانی میان این دو سکه، از تداوم فعالیت در این محوطه طی چندین نسل حکایت دارد.

از مهم‌ترین یافته‌های کاوش، قالب‌های سربی مورد استفاده برای ساخت سنجاق‌های زینتی است. این آثار نشان می‌دهند که در مانکوت، تولید تخصصی مصنوعات فلزی و زیورآلات رواج داشته است.

سنجاق‌های رومی علاوه بر کاربرد روزمره برای بستن لباس، به‌عنوان زیورآلات شخصی نیز استفاده می‌شدند.

باستان‌شناسان پیش از آغاز ساخت‌وساز، آثار این منطقه را ثبت و نقشه‌برداری کرده بودند. بررسی‌ها همچنین نشان می‌دهد سکونتگاه باستانی احتمالاً از محدوده کاوش‌شده فراتر می‌رود و ممکن است بخش‌های بیشتری از آن همچنان زیر زمین باقی مانده باشد.

مجموعه‌ای از سنجاق‌ها و قالب‌های ساخت آن‌ها پس از حفاظت و مرمت، برای بررسی‌های بیشتر به موزه ملی ولز در شهر کاردیف منتقل می‌شوند.

متخصصان قصد دارند شیوه ساخت سنجاق‌ها، نوع فلزات به‌کاررفته و منشأ مواد اولیه را شناسایی کنند. انتظار می‌رود این آثار پس از پایان مطالعات، برای نمایش عمومی به شمال شرقی ولز بازگردند.

پایگاه خبری بلند اوا