آیین سوگ

سوگ سیاوش و حماسه‌ی کربلا: بازخوانیِ یک کهن‌الگویِ ایرانی در آیینِ عاشورا

دکتر محمد نجاری مقدمه در سپهرِ اندیشه‌ی ایرانی، مرگ هرگز پایانِ راه نبوده است؛ بلکه همواره آغازی دگرگونه برای حیاتی برتر و جاودان تلقی شده است. این نگرشِ ویژه به مرگ، ریشه در ژرف‌ترین لایه‌های اسطوره‌شناختیِ این سرزمین دارد؛ جایی که قهرمانان، نه با پرهیز از مرگ، که با پذیرشِ آگاهانه‌ی آن، به مرتبه‌ی ایزدی دست می‌یابند و خونِ ریخته‌شده‌ی آنان، زمین را باروَر می‌کند و زندگی را از نو می‌آغازد. سیاوش، شاهزاده‌ی بیگناهِ شاهنامه، شاخص‌ترین نمونه‌ی این کهن‌الگو در فرهنگِ ایرانِ پیشااسلامی است. سرگذشتِ او، از آزمونِ آتش تا پناه‌بردن به توران و سرانجامِ کشته‌شدنِ ناجوانمردانه، سراسر رِوایتی است…