۸۷ کشور نماینده خود را برای اسکار ۲۰۲۷ معرفی کردند؛ آخرین مهلت ارسال آثار امروز

در آخرین روز مهلت تعیین‌شده برای معرفی فیلم‌های بخش بهترین فیلم بین‌المللی اسکار ۲۰۲۷، تاکنون ۸۷ کشور نماینده خود را انتخاب کرده‌اند. مهلت رسمی ارسال آثار به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا امروز، چهارشنبه ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ (۸ مهر ۱۴۰۵)، به پایان می‌رسد.

امسال قبرس و السالوادور برای نخستین بار فیلم‌های خود را به آکادمی معرفی کرده‌اند و سریلانکا نیز برای نخستین بار از سال ۲۰۰۹ با ارسال فیلم به این رقابت بازگشته است.

تغییر قوانین بخش بهترین فیلم بین‌المللی

براساس قوانین جدید آکادمی که از این دوره اجرایی شده است، علاوه بر فیلمی که از سوی کمیته انتخاب یک کشور به آکادمی معرفی می‌شود، فیلم‌های غیرانگلیسی‌زبانی که یکی از جوایز تعیین‌شده در شش جشنواره واجد شرایط را به دست آورند نیز می‌توانند مستقیماً برای بررسی در این بخش واجد شرایط شوند. این شش جشنواره شامل برلین، بوسان، کن، ساندنس، تورنتو و ونیز هستند.

بر این اساس، فیلم‌های برنده این جوایز در فهرست آثار واجد شرایط قرار می‌گیرند:

– برنده جایزه بزرگ هیئت داوران سینمای جهان ساندنس: «شرم و پول» ساخته ویسار مورینا

– برنده خرس طلایی برلین: «نامه‌های زرد» ساخته ایلکر چاتاک

– برنده نخل طلای کن: «آبدره» ساخته کریستین مونجیو

– برنده شیر طلایی ونیز: «زن ناشناخته» ساخته می الطوخی

– برنده جایزه پلتفرم تورنتو: «آنگ» ساخته تیا ریو

– برنده جایزه بهترین فیلم جشنواره بوسان: هنوز اعلام نشده است.

در این سازوکار جدید، فیلم به‌عنوان نامزد بخش معرفی می‌شود، نه کشور یا منطقه سازنده؛ همچنین در صورت دریافت جایزه، کارگردان آن را از طرف گروه خلاق فیلم دریافت می‌کند.

کشورهای تازه‌وارد در روزهای پایانی

در روزهای اخیر کشورهای مختلفی نمایندگان خود را معرفی کرده‌اند. از جمله:

آرژانتین: «دوشیزه دریاچه کوآری» ساخته لورا کاسابه؛ فیلمی ماورایی که براساس دو داستان کوتاه از ماریانا انریکز ساخته شده و داستان آن در تابستان سال ۲۰۰۱ آرژانتین می‌گذرد. این فیلم محصول مشترک آرژانتین، مکزیک و اسپانیاست و در جشنواره‌هایی از جمله ساندنس، BAFICI و سیتخس حضور داشته است.

اردن: «سینک» ساخته زین دورایی؛ نخستین تجربه کارگردانی این فیلمساز که نخستین نمایش خود را در جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۵ تجربه کرد و به موضوعاتی مانند روابط خانوادگی، سلامت روان و انگ اجتماعی می‌پردازد.

الجزایر: «رقیه» ساخته یانیس کوسیم؛ نخستین فیلم بلند این کارگردان که محصول مشترک الجزایر، فرانسه، قطر و عربستان سعودی است و در هفته منتقدان جشنواره ونیز ۲۰۲۵ به نمایش درآمد.

آلبانی: مستند «یک فیلم دولتی» ساخته رولند سجکو که به‌طور کامل از تصاویر آرشیوی آلبانی شکل گرفته است.

اوکراین: مستند «ردپاها» ساخته آلیسا کووالنکو و مریسیا نیکیتوک؛ فیلمی درباره زنان اوکراینی که پس از تجربه خشونت در جریان جنگ، درباره تجربه‌های خود سخن می‌گویند. این فیلم در جشنواره فیلم برلین جایزه تماشاگران مستند بخش پانوراما را دریافت کرد.

اندونزی: «چهار فصل در جاوا» ساخته کامیلا آندینی؛ داستان زنی که پس از سال‌ها به زادگاهش بازمی‌گردد و با گذشته شخصی و شکاف‌های اجتماعی محیط زندگی خود روبه‌رو می‌شود. فیلم در جشنواره تورنتو به نمایش درآمد و قرار است در جشنواره بوسان نیز اکران شود.

بنگلادش: «روید» به کارگردانی مجبور رحمان سومون؛ درامی روستایی که در دوران پیش از دیجیتال در بنگلادش می‌گذرد و زندگی یک کشاورز مستأجر و رابطه پرتنش او با همسرش را دنبال می‌کند.

سنگال: مستند «لیتی-لیتی» ساخته مامادو خوما گویه که به محله‌ای در حومه داکار می‌پردازد؛ منطقه‌ای که برای ساخت خط راه‌آهن جدید در حال تخریب است.

قزاقستان: «هابیل» ساخته الزات اسکندر؛ داستان یک چوپان در سال ۱۹۹۳ و دوران تغییرات اجتماعی و اقتصادی قزاقستان که با پیامدهای خصوصی‌سازی روبه‌رو می‌شود.

کاستاریکا: «اگر نسوزیم، چگونه شب را روشن کنیم» ساخته کیم تورس؛ داستان دختری ۱۳ ساله که در خانواده‌ای تازه‌تشکیل‌شده با رازی تاریک درباره جامعه اطراف خود مواجه می‌شود.

کنیا: «یک زن، یک سینه‌بند» ساخته وینچو نچگو؛ داستان زنی ۳۸ ساله در یک جامعه روستایی ماسایی که برای اثبات مالکیت قانونی خانه‌اش باید شجره‌نامه خانوادگی خود را تثبیت کند.

کوبا: «مالکون» ساخته کارلوس لارازابال؛ داستان مردی که پس از ۱۰ سال زندان به هاوانا بازمی‌گردد و دوباره درگیر زندگی گذشته و دنیای زیرزمینی شهر می‌شود.

لبنان: «غضب» ساخته رامی کدیح؛ داستان دو خواهر که برای دسترسی به پس‌اندازهای مسدودشده خود و تأمین هزینه یک عمل جراحی، تصمیم به سرقت از بانک می‌گیرند.

مالزی: «شاه روباه» ساخته وو مینگ جین؛ فیلمی درباره دو برادر دوقلو که با ورود یک معلم انگلیسی جدید، زندگی و رابطه‌شان دستخوش تغییر می‌شود.

مغولستان: «استقلال: حافظ پیشگویی» ساخته بی. تامیر؛ اثری تاریخی درباره شکل‌گیری استقلال مغولستان و شخصیت‌هایی که در این مسیر نقش داشتند.

ویتنام: «نگهبانان روح: آخرین راز اولین امپراتور» ساخته نگوین فان کوانگ بین؛ فیلمی تاریخی، فانتزی و اکشن که در دوران امپراتور دین تین هوانگ روایت می‌شود.

ونزوئلا: «مرگ اربابی ندارد» ساخته خورخه تیلن آرماند؛ فیلمی که داستان زنی را دنبال می‌کند که پس از سال‌ها به ونزوئلا بازمی‌گردد تا مزرعه به‌جامانده از پدرش را بفروشد، اما با ساکنان عمارت خانوادگی روبه‌رو می‌شود.

هنگ‌کنگ: «فرزندان شب نئون» ساخته جونو مک؛ فیلمی با حضور گروهی از بازیگران شناخته‌شده سینمای هنگ‌کنگ که داستان آن در نسخه‌ای جایگزین از هنگ‌کنگ سال ۱۹۹۴ اتفاق می‌افتد.

فهرست دیگری از نمایندگان معرفی‌شده

در میان دیگر کشورهایی که پیش از این نمایندگان خود را معرفی کرده‌اند، می‌توان به اتریش با «رز»، ارمنستان با «در سرزمین آرتو»، استونی با «اریکای ما»، اسپانیا با «توپ سیاه»، استرالیا با «اولین نور»، اسرائیل با «همه چیز را به من بگو»، اسلواکی با «سیل»، اسلوونی با «فانتزی»، اکوادور با «پیچک»، آلمان با «همیشه»، اروگوئه با «یک پایان آزاد»، ایتالیا با «مارپیچ»، ایرلند با «اتحادیه»، ایسلند با «زمین زیر پای ما»، برزیل با «دنیای گوگو»، بلغارستان با «ماجراجویی رویایی»، بوسنی و هرزگوین با «بیوه»، بلژیک با «بزدل»، بولیوی با «دختر کندور»، پاراگوئه با «نارسیسو»، پاناما با «چیچرو»، پرتغال با «عطر چیزهایی که به یاد آورده شده‌اند»، پرو با مستند «شب از راه رسیده است»، تایوان با «یک داستان مه‌آلود»، تایلند با «۹ معبد تا بهشت»، ترکیه با «مثل یک درخت بی‌شاخه»، جمهوری چک با «اگر کبوترها به طلا تبدیل می‌شدند»، جمهوری دومینیکن با «ملودرام»، چاد با «سومسوم، شب ستارگان»، دانمارک با «زن ناشناخته»، رومانی با «آبدره»، ژاپن با «ناگهان»، سنگاپور با «ما همه غریبه‌ایم»، سوئد با «نظارت بزرگسالان»، سوئیس با «کسی که هنوز زنده است»، شیلی با «فروپاشی»، صربستان با «عاشق سفر»، عراق با «اگر توسط یک زن کشته شوی، بهشتی در کار نیست»، فرانسه با «مینوتور»، فلسطین با «شهروند اسامه»، فنلاند با «سنجاب»، فیلیپین با «فیلیپینا»، قبرس با «مرا در آغوش بگیر»، قرقیزستان با «کاساندرا»، کامبوج با «انسان شدن»، کامرون با «ماباندا»، کانادا با «نینا رزا»، کلمبیا با «باران بر بابل»، کره جنوبی با «عشق احتمالی»، کرواسی با «خدا کمک نخواهد کرد»، کوزوو با «دوآ»، گرجستان با «گوریا»، لوکزامبورگ با «کودک»، لهستان با «سرزمین پدری»، لتونی با «اولیا»، لیتوانی با «چگونه در طول جنگ طلاق بگیریم»، مجارستان با «دوست خاموش»، مراکش با «توت‌فرنگی‌ها»، مقدونیه شمالی با «۱۷»، مصر با «داستان‌ها»، مکزیک با «در جاده»، مونته‌نگرو با «نگه داشتن یک کوه»، نروژ با «رشد خاک»، نپال با «فیل‌ها در مه»، هلند با «پیکار»، هند با «گوندال» و یونان با «رگ شکسته» اشاره کرد.

طبق تقویم رسمی آکادمی، مهلت ارسال فیلم‌های بخش بهترین فیلم بین‌المللی ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ است. پس از پایان مراحل اولیه، فهرست کوتاه اسکار در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۶ اعلام می‌شود و نامزدهای نهایی در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۷ معرفی خواهند شد. مراسم نودونهمین دوره جوایز اسکار نیز ۱۴ مارس ۲۰۲۷ برگزار می‌شود.

قوانین جدید بخش بهترین فیلم بین‌المللی از این دوره اجرایی شده‌اند و آکادمی علاوه بر مسیر معرفی رسمی کشورها، مسیر واجد شرایط شدن از طریق جوایز شش جشنواره مشخص‌شده را نیز در نظر گرفته است.