«فقط خدا»؛ روایتی از بازگشت به خویشتن و معنویت

پس از پایان سومین دوره اجرای نمایش «فقط خدا»، آرمان مهرابی، نویسنده این اثر، در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری بلندآوا، درباره تجربه اجرای نمایش و بازخورد مخاطبان گفت: «فقط خدا» برای ما صرفاً یک اجرای تئاتری نبود، بلکه مسیری بود که از دل دغدغه‌های انسانی، اجتماعی و معنوی شکل گرفت. خوشبختانه در هر سه دوره اجرا با استقبال مخاطبان روبه‌رو شدیم و این همراهی ارزشمند نشان داد که همچنان نیاز به طرح چنین موضوعاتی در جامعه وجود دارد.

وی افزود: سومین دوره اجرای «فقط خدا» در شرایطی روی صحنه رفت که جامعه روزهای دشوار و پرالتهابی را پشت سر گذاشته بود و تئاتر نیز مانند بسیاری از حوزه‌های فرهنگی مدتی از روند طبیعی فعالیت خود فاصله گرفته بود. به همین دلیل این اجرا برای ما تنها یک رویداد هنری نبود، بلکه تأکیدی بر زنده بودن فرهنگ، امید و گفت‌وگو میان انسان‌ها به شمار می‌رفت.

مهرابی درباره محتوای نمایش گفت: «فقط خدا» درباره نیاز انسان به بازگشت به خویشتن، طبیعت و معنویت است؛ مفهومی که احساس می‌کنم امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم. بازخوردهایی که از مخاطبان دریافت کردیم نشان می‌داد بسیاری از آن‌ها با این دغدغه‌ها ارتباط برقرار کرده‌اند و این موضوع برای ما بسیار ارزشمند بود.

تئاتر باید پس از پایان اجرا در ذهن مخاطب باقی بماند

این نویسنده درباره انگیزه خود از فعالیت در عرصه نمایش اظهار کرد: من تئاتر را صرفاً یک هنر سرگرم‌کننده نمی‌دانم؛ تئاتر برای من ابزاری برای طرح پرسش‌های مهم زندگی و گفت‌وگو با جامعه است. همواره تلاش کرده‌ام آثاری خلق کنم که علاوه بر جذابیت‌های نمایشی، دغدغه‌های انسانی، اخلاقی و اجتماعی را نیز در خود داشته باشند.

وی ادامه داد: به اعتقاد من تئاتر زمانی موفق است که پس از پایان اجرا همچنان در ذهن مخاطب ادامه پیدا کند و او را به فکر وادارد. اگر مخاطب پس از خروج از سالن همچنان با پرسش‌ها و مفاهیم اثر درگیر باشد، می‌توان گفت نمایش به بخشی از هدف خود رسیده است.

تئاتر ایران ظرفیت حضور جدی‌تر در عرصه‌های بین‌المللی را دارد

مهرابی در بخش دیگری از سخنان خود درباره چشم‌انداز هنر نمایش گفت: تئاتر ایران از ظرفیت‌های بسیار بالایی برخوردار است و هنرمندان جوان و خلاق بسیاری در این حوزه فعالیت می‌کنند. با وجود تمام دشواری‌های اقتصادی و اجتماعی، همچنان انگیزه و خلاقیت در میان نسل جدید تئاتر دیده می‌شود و این موضوع آینده این هنر را امیدوارکننده می‌کند.

وی افزود: یکی از اهداف من در ادامه مسیر حرفه‌ای، تولید آثاری است که علاوه بر مخاطبان داخلی، امکان حضور در جشنواره‌ها و رویدادهای بین‌المللی را نیز داشته باشند. معتقدم تئاتر ایران می‌تواند بیش از گذشته در سطح جهانی دیده شود.

این نویسنده در پایان تأکید کرد: برای رشد تئاتر، حمایت مستمر از گروه‌های نمایشی، افزایش سالن‌های استاندارد، تسهیل روند تولید آثار و توجه بیشتر به نمایشنامه‌نویسی ضروری است. همچنین باید شرایطی فراهم شود تا تئاتر در شهرهای مختلف کشور گسترش پیدا کند و تنها محدود به چند مرکز بزرگ نباشد. تئاتر آینه زندگی مردم است و هر زمان که جامعه به سمت گفت‌وگو، فرهنگ و هنر حرکت کند، این هنر نیز رشد خواهد کرد.