«هادی مرزبان؛ کارگردان اندیشهمحور و روایتگر ماندگار تئاتر ایران»
هادی مرزبان، متولد ۴ فروردین ۱۳۲۳ در سبزوار ، کارگردان و بازیگر برجسته تئاتر ایران بود که بیش از پنج دهه از عمر خود را صرف صحنه و هنرهای نمایشی کرد. او فارغالتحصیل رشته بازیگری و کارگردانی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود و از همان سالهای جوانی با گروههای تئاتری دانشجویی و سپس حرفهای همکاری کرد.
هادی مرزبان پس از تحصیل کارشناسی در دانشگاه هنرهای زیبا تهران، برای ادامه تحصیل به بریتانیا رفت و در سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۹) کارشناسیارشد طراحی و کارگردانی تئاتر را از دانشگاه برونل لندن گرفت.
با وجود آشناییاش با تئاتر جهانی، او به ایران بازگشت چون معتقد بود باید هویت ایرانی را در آثارش نگه دارد.
مرزبان در طول فعالیت هنریاش، بهویژه با اقتباس و اجرای آثار نویسندگان برجسته ایرانی شناخته شد. او در دهههای ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ با کارگردانی نمایشهایی بر اساس آثار اکبر رادی، از جمله «لبخند باشکوه آقای گیل» و «لبخندهای انزلی» جایگاه ویژهای در میان کارگردانان تئاتر ایران پیدا کرد و به عنوان یکی از وفادارترین مفسران نمایشیِ جهان رادی از او یاد میشود.
از نظر جوایز، او نشان درجه یک هنری (معادل دکتری) را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرده بود.
علاوه بر کارگردانی، مرزبان در مقام بازیگر نیز در تئاتر، سینما و تلویزیون حضور مؤثری داشت. چهره او برای عموم مردم، بهویژه با نقشآفرینی در سریال «پهلوانان نمیمیرند» ماندگار شد؛ مجموعهای تاریخی که در دهه ۱۳۷۰ از تلویزیون ایران پخش شد و هنوز هم بازپخش آن با استقبال روبهرو میشود.
هادی مرزبان در زندگی شخصی، با فرزانه کابلی ـ رقصنده و طراح حرکات نمایشی ـ در جریان همکاری در نمایش «آهسته با گل سرخ» آشنا شد و این آشنایی به ازدواج آنها انجامید. او در مصاحبههای مختلف، همواره از تئاتر بهعنوان «خانه اصلی» خود یاد میکرد و تا سالهای پایانی عمر، با وجود مشکلات جسمی، همچنان در فکر اجرای آثار تازه بود.
در هفتههای پایانی عمر، مرزبان به دلیل ناراحتی و درگیر شدن لوزالمعده در بخش مراقبتهای ویژه یکی از بیمارستانهای تهران بستری شد و سرانجام در ۲ آذر ۱۴۰۴، در ۸۱ سالگی بر اثر سرطان لوزالمعده درگذشت. پیکر او طبق اعلام خانواده و خانه تئاتر، پس از مراسم وداع مقابل تالار وحدت، در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد؛ وداعی که برای جامعه تئاتر ایران به معنای از دست دادن یکی از چهرههای تاثیرگذار و مسئول در حفظ و گسترش تئاتر جدی و اندیشهمحور بود.
