حضور هنرمندان ایرانی در آرت شاپینگ پاریس ۲۰۲۶
مهرداد فلاح و ۹ هنرمند ایرانی با پروژه «در جست‌وجوی آرمان‌شهر» در نمایشگاه آرت شاپینگ پاریس ۲۰۲۶ در کاروسل دو لوور حضور یافتند.
به گفته مهرداد فلاح، هنرمند نقاش ایرانی، گالری آرکادیا نیز در این دوره از نمایشگاه آرت شاپینگ پاریس شرکت کرد و مجموعه‌ای از آثار پروژه کیوریتوریال «آرمان‌شهر | در جست‌وجوی آرمان‌شهر» را به نمایش گذاشت.
این پروژه آرمان‌شهر را نه مقصدی از پیش تعیین‌شده، بلکه فرایندی برای جست‌وجو و بازاندیشی در نسبت میان حافظه، هویت، امید، طبیعت، فناوری و تخیل بررسی می‌کند.
حضور ۱۰ هنرمند ایرانی در پروژه «در جست‌وجوی آرمان‌شهر»
مهرداد فلاح با اشاره به حضور هنرمندان ایرانی در این مجموعه، از مهشید رحیم‌تبریزی، سیما امانی، مجتبی واحدی، محبوبه عارفی، دنیا مرادی، آزاده تأملی، مهسا بابایی فینی، پریسا حسینی و روشنک جمشیدی‌آبادی نام برد.
به گفته او، حضور هنرمندانی با تجربه‌ها و رویکردهای متفاوت، جلوه‌ای از تنوع زبان‌های بصری در هنر معاصر ایران را در بستری بین‌المللی به نمایش می‌گذارد.
گالری آرکادیا با مدیریت و کیوریتوری الهام کلاشک در غرفه D۱۳ این نمایشگاه حضور داشت. آرت شاپینگ پاریس از رویدادهای بین‌المللی هنر معاصر است که با گردهم‌آوردن گالری‌ها، هنرمندان و مجموعه‌داران، زمینه معرفی آثار هنری و شکل‌گیری ارتباط میان هنرمندان و مخاطبان را فراهم می‌کند.
نگاهی به جهان تصویری مهرداد فلاح
مهرداد فلاح، متولد سال ۱۳۵۴ در تهران، در خانواده‌ای رشد کرد که با هنر نقاشی پیوند نزدیکی داشت. صادق تبریزی، نقاش شناخته‌شده و از چهره‌های پیشگام مکتب سقاخانه، دایی او بود و فلاح در سال‌های شکل‌گیری مسیر هنری خود از محضر او بهره برد.
فلاح در آثارش با بهره‌گیری از نمادهای ایرانی و عناصر برگرفته از سنت‌های تصویری، زبانی شخصی در نقاشی معاصر شکل داده است. مجموعه‌های «شیرها»، «خروس» و «عجایب‌المخلوقات» از جمله مجموعه‌های شناخته‌شده او هستند.
در آثار این هنرمند، پیوند میان حافظه فرهنگی، نشانه‌های بومی و بیان تصویری مدرن جایگاهی محوری دارد؛ پیوندی که می‌تواند در نسبت با مفاهیمی چون هویت، آرمان و امکان ساختن جهان‌های تازه نیز مورد تأمل قرار گیرد.
مهرداد فلاح: آرمان‌شهر امکانی برای پرسیدن و تصور کردن است
فلاح درباره مفهوم آرمان‌شهر در هنر گفت: «برای من، آرمان‌شهر بیش از آنکه یک مکان کامل و دست‌یافتنی باشد، امکانی برای پرسیدن، تصور کردن و عبور از مرزهای جهان موجود است. هنر می‌تواند این امکان را با تکیه بر حافظه و تجربه زیسته، به تصویری تازه از آینده تبدیل کند. مسئله برای من بازتولید گذشته نیست، بلکه یافتن زبانی معاصر برای گفت‌وگو میان میراث فرهنگی و جهان امروز است.»
در همین چارچوب، پروژه «در جست‌وجوی آرمان‌شهر» فرصتی برای مواجهه دوباره با این پرسش فراهم می‌کند که آیا آرمان‌شهر مکانی دست‌نیافتنی در آینده است یا امکانی که در تخیل، هنر و بازتعریف رابطه انسان با جهان شکل می‌گیرد.
حضور هنرمندانی با تجربه‌ها و زبان‌های بصری متفاوت در این پروژه، امکان طرح این پرسش را از منظرهای گوناگون فراهم می‌کند و بستری برای تأمل درباره نسبت میان هنر، هویت و تصور آینده به وجود می‌آورد.
