کاوه ریاحی ملایری: قهرمانی که پس از ۳۵ سال، همچنان با عشق روی تخته وزنه‌برداری می‌رود
قهرمان وزنه‌برداری پیشکسوتان جهان در گفت‌وگو با پایگاه خبری بلندآوا، از سال‌ها تلاش در مسیر قهرمانی، نقش حمایت خانواده و راه‌آهن در موفقیت ورزشی و اهمیت تداوم ورزش در دوران پیشکسوتی می‌گوید.
ابوالفضل کشاورز
قهرمان وزنه‌برداری پیشکسوتان جهان در گفت‌وگو با پایگاه خبری بلندآوا، از سال‌ها تلاش در مسیر قهرمانی، نقش حمایت خانواده و راه‌آهن در موفقیت ورزشی و اهمیت تداوم ورزش در دوران پیشکسوتی می‌گوید.
ریاحی که ۲۵ سال از سابقه ورزشی خود را در مجموعه‌های ورزشی متعلق به راه‌آهن سپری کرده است، معتقد است افزایش سن به معنای پایان مسیر ورزش نیست و با برنامه‌ریزی، انضباط و حمایت خانواده و محیط کار می‌توان مسئولیت‌های زندگی را در کنار ورزش حرفه‌ای دنبال کرد.
کاوه ریاحی در گفت‌وگویی اختصاصی با پایگاه خبری بلندآوا، از مسیر ورزشی خود، انگیزه حضور در رقابت‌های جهانی و نقش حمایت‌های خانوادگی و سازمانی در دستیابی به این موفقیت می‌گوید.
لطفاً خودتان را برای مخاطبان پایگاه خبری بلندآوا معرفی کنید و از چگونگی ورودتان به دنیای وزنه‌برداری بگویید.
کاوه ریاحی ملایری هستم؛ کارمند رسمی راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران و ورزشکار رشته وزنه‌برداری. بیش از ۳۵ سال است که به‌صورت مستمر در این رشته فعالیت می‌کنم و ۲۵ سال از این سابقه ورزشی در مجموعه‌های ورزشی متعلق به راه‌آهن سپری شده است.
ورود من به دنیای ورزش از دوران نوجوانی و با تشویق‌های پدرم آغاز شد. پدرم نیز از کارکنان راه‌آهن و شرکت رجا بود و همین موضوع در شکل‌گیری علاقه و مسیر ورزشی من تأثیر داشت.
در طول این سال‌ها، وزنه‌برداری برای من صرفاً یک رشته ورزشی نبوده، بلکه مدرسه‌ای برای آموختن صبر، انضباط، مسئولیت‌پذیری و اراده و راهی برای شناخت توانایی‌ها و مقابله با محدودیت‌ها بوده است.
مهم‌ترین عناوین و افتخاراتی که در طول سال‌های فعالیت ورزشی خود به دست آورده‌اید، کدام‌اند؟
از مهم‌ترین افتخارات من، کسب چندین عنوان قهرمانی جهان در مسابقات وزنه‌برداری پیشکسوتان و همچنین کسب مقام‌های قهرمانی کشور در رده‌های سنی مختلف است.
یکی از تجربه‌های ارزشمند ورزشی من، حضور در مسابقات جهانی پیشکسوتان در آتن یونان در سال ۲۰۲۶ بود. در این رقابت‌ها، در رده سنی ۵۰ تا ۵۴ سال و دسته وزنی ۱۱۰ کیلوگرم شرکت کردم و توانستم در میان ۱۸ ورزشکار از نقاط مختلف جهان، مدال طلا را به دست بیاورم.
این موفقیت حاصل یک روز یا چند ماه تمرین نیست؛ پشت آن، سال‌ها تلاش مستمر، انضباط فردی، تجربه و پایبندی به اصول ورزش قرار دارد.
برای من، حضور در مسابقات بین‌المللی تنها به کسب مدال محدود نمی‌شود؛ این رقابت‌ها فرصتی برای نشان دادن توانایی‌های ورزشکاران ایرانی و نمایندگی شایسته کشورمان در عرصه جهانی است.
با توجه به سال‌ها فعالیت ورزشی و مسئولیت‌های زندگی، انگیزه شما از ادامه ورزش در دوران پیشکسوتی و حضور در مسابقات جهانی چه بود؟
من همواره ورزش را بخش جدایی‌ناپذیر زندگی خود دانسته‌ام. باور دارم که با افزایش سن، لزوماً نباید از ورزش و هدف‌گذاری فاصله گرفت. اگر تمرین‌ها متناسب با شرایط جسمانی، توانایی فرد و اصول علمی تنظیم شوند، ورزش می‌تواند نقش مهمی در حفظ آمادگی جسمانی و ارتقای کیفیت زندگی داشته باشد.
البته ورزش حرفه‌ای در سنین بالاتر به توجه بیشتری به ریکاوری، تغذیه، خواب، پیشگیری از آسیب‌دیدگی و ارزیابی وضعیت جسمانی نیاز دارد. در این دوران، شناخت توانایی‌های بدن و داشتن برنامه‌ای منطقی به‌اندازه قدرت بدنی اهمیت دارد.
قهرمانی برای من ارزشمند است، اما ارزشمندتر از آن، حفظ انگیزه، تداوم فعالیت، تجربه‌هایی است که در این مسیر به دست آورده‌ام و فرصتی است که ورزش برای داشتن زندگی فعال‌تر و سالم‌تر فراهم می‌کند.
شما در کنار فعالیت حرفه‌ای در وزنه‌برداری، کارمند رسمی راه‌آهن نیز هستید. چگونه توانسته‌اید مسئولیت‌های شغلی، زندگی شخصی و تمرینات ورزشی را در کنار یکدیگر مدیریت کنید؟
در کنار فعالیت ورزشی، سابقه ۲۷ سال فعالیت در راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران را دارم. همچنین دارای مدرک کارشناسی معماری با زمینه تخصصی مرمت و نوسازی بافت‌های فرسوده شهری هستم.
جمع کردن مسئولیت‌های کاری، زندگی شخصی و تمرینات حرفه‌ای بدون برنامه‌ریزی، نظم و تعهد امکان‌پذیر نیست. در طول این سال‌ها تلاش کرده‌ام میان این بخش‌های زندگی تعادل برقرار کنم؛ البته این مسیر بدون حمایت مدیران راه‌آهن و توجه ویژه آنان به مقوله ورزش کارکنان دشوارتر می‌شد.
به باور من، ورزشکار بودن تنها به حضور در سالن تمرین و مسابقه محدود نیست. نظم، مسئولیت‌پذیری، احترام به دیگران و پایبندی به تعهدات، ارزش‌هایی هستند که باید در زندگی روزمره و محیط کار نیز نمود داشته باشند.
حمایت سازمان‌ها از فعالیت ورزشی کارکنان می‌تواند زمینه مناسبی برای پرورش استعدادها و استمرار فعالیت ورزشکاران فراهم کند و نشان دهد که مسئولیت شغلی و ورزش قهرمانی لزوماً در تقابل با یکدیگر نیستند.
از نظر شما، مهم‌ترین ویژگی‌هایی که یک ورزشکار برای رسیدن به موفقیت باید داشته باشد، چیست؟
اگر بخواهم تجربه بیش از سه دهه حضورم در وزنه‌برداری را در چند جمله خلاصه کنم، می‌گویم که برای رسیدن به هدف باید صبور بود، تمرین را جدی گرفت و از شکست‌ها درس آموخت.
استعداد به‌تنهایی برای موفقیت کافی نیست. استمرار، انضباط فردی، برنامه‌ریزی صحیح و پایبندی به اصول علمی تمرین، نقش مهمی در پیشرفت ورزشکار دارند. همچنین باید محدودیت‌های جسمانی را شناخت و از تصمیم‌های عجولانه‌ای که ممکن است سلامت فرد را به خطر بیندازند، پرهیز کرد.
به اعتقاد من، موفقیت ورزشی فقط در مدال و مقام خلاصه نمی‌شود؛ بلکه مسیری که ورزشکار برای رسیدن به هدف طی می‌کند و شخصیتی که در این مسیر می‌سازد نیز اهمیت دارد.
خانواده چه نقشی در استمرار فعالیت ورزشی و موفقیت شما داشته است؟
هیچ موفقیت ورزشی را نمی‌توان کاملاً جدا از حمایت اطرافیان و مجموعه‌هایی دانست که به ورزشکار انگیزه می‌دهند. خانواده یکی از مهم‌ترین پشتوانه‌های هر ورزشکار است و حمایت عاطفی و همراهی آن می‌تواند در ادامه مسیر، به‌ویژه در زمان دشواری‌ها، بسیار تأثیرگذار باشد.
در کنار خانواده، مسئولانی که برای توسعه ورزش و حمایت از ورزشکاران تلاش می‌کنند نیز نقش مهمی در فراهم شدن شرایط مناسب برای تمرین و پیشرفت دارند. به همین دلیل، موفقیت ورزشی را نباید تنها نتیجه تلاش فردی دانست؛ بلکه باید از مجموعه عواملی یاد کرد که در کنار هم، مسیر رسیدن به هدف را هموار می‌کنند.
در مسیر رسیدن به این قهرمانی، چه افراد و مجموعه‌هایی به شما کمک کردند و چه پیامی برای مسئولان و مدیران حامی ورزش دارید؟
از حمایت‌هایی که در طول سال‌های فعالیت ورزشی‌ام در راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران دریافت کرده‌ام، قدردانی می‌کنم. امکاناتی که از طریق مسئولان مرتبط برای انجام تمرینات در باشگاه فرهنگی‌ورزشی ساختمان مرکزی راه‌آهن در اختیار من و دیگر کارکنان قرار گرفته، در استمرار فعالیت ورزشی تأثیرگذار بوده است.
در اینجا لازم می‌دانم از مدیرعامل راه‌آهن، جناب آقای دکتر ذاکری؛ قائم‌مقام راه‌آهن، جناب آقای مهندس موسوی؛ معاون توسعه مدیریت و منابع راه‌آهن، جناب آقای مهندس کاظمی‌منش؛ مدیرکل امور رفاهی و سلامت راه‌آهن، جناب آقای مهندس علیزاده؛ مسئول ورزش راه‌آهن، جناب آقای محامدنژاد و دیگر مدیران ارشد این مجموعه قدردانی کنم.
امیدوارم حمایت از ورزش کارکنان همچنان مورد توجه قرار گیرد؛ زیرا فراهم کردن امکانات ورزشی، علاوه بر کمک به ورزشکاران مستعد، می‌تواند در افزایش نشاط، سلامت و کیفیت زندگی شغلی کارکنان نیز مؤثر باشد.
چه توصیه‌ای برای جوانانی دارید که در ابتدای مسیر ورزشی خود هستند و همچنین پیشکسوتانی که ممکن است به دلیل افزایش سن از ادامه ورزش فاصله گرفته باشند؟
به جوانان توصیه می‌کنم از همان ابتدای مسیر، به آموزش اصولی، تمرین علمی، تغذیه مناسب و حفظ سلامت خود اهمیت بدهند. نباید موفقیت را تنها در کسب مدال خلاصه کرد؛ چراکه ورزش، علاوه بر رقابت، فرصتی برای رشد فردی، یادگیری نظم و تقویت اراده است.
به ورزشکاران پیشکسوت نیز می‌گویم که اگر شرایط جسمانی و پزشکی اجازه می‌دهد، ارتباط خود را با ورزش حفظ کنند. ممکن است اهداف ما با گذشت زمان تغییر کنند، اما انگیزه، نشاط و لذت حرکت همچنان می‌توانند بخش مهمی از زندگی باشند.
هیچ‌گاه نباید تصور کرد که برای ورزش کردن یا رسیدن به هدف دیر شده است. مهم این است که متناسب با شرایط خود حرکت کنیم، از توانایی‌هایمان شناخت داشته باشیم و برای ادامه مسیر، هدفی واقع‌بینانه تعیین کنیم.
در پایان، اگر نکته‌ای باقی مانده است، بفرمایید.
امیدوارم تجربه من بتواند انگیزه‌ای برای علاقه‌مندان و ورزشکارانی باشد که می‌خواهند حتی پس از سال‌ها فعالیت، همچنان در مسیر ورزش باقی بمانند و برای موفقیت تلاش کنند.
برای من، قهرمانی جهان تنها یک عنوان نیست؛ بلکه نتیجه سال‌ها استمرار، تجربه و پایبندی به ورزشی است که از دوران نوجوانی با آن زندگی کرده‌ام. امیدوارم همه ورزشکاران کشورمان، در هر رده سنی، فرصت داشته باشند توانایی‌های خود را پرورش دهند و در مسیر اهدافشان گام بردارند.
پایگاه خبری بلندآوا نیز ضمن تبریک این موفقیت ارزشمند به کاوه ریاحی ملایری، برای ایشان و تمامی ورزشکاران کشورمان آرزوی سلامتی، سربلندی و موفقیت‌های روزافزون دارد.
