حرف های معترضی که دبیر شد
مجید قیصری، نویسنده شناخته‌شده ادبیات داستانی ایران، به عنوان دبیر علمی هجدهمین دوره جایزه ادبی جلال آل‌احمد منصوب شد. قیصری که پیش‌تر هم تجربه انصراف از نامزدی در این جایزه و هم برگزیده شدن را در کارنامه خود دارد، در گفت‌وگویی درباره نگاهش به این رویداد ادبی، از چالش‌ها، انتقادها و برنامه‌های خود سخن گفت.
او با تأکید بر اینکه جایزه جلال آل‌احمد بزرگ‌ترین جایزه ملی ادبیات داستانی ایران است، گفت: این جایزه ساختاری منظم دارد و دبیرخانه آن همه آثار منتشرشده و دارای مجوز را بررسی می‌کند، بدون آنکه نویسندگان مجبور به ارسال اثر باشند. وی همچنین جایزه جلال را از نظر مبلغ و اعتبار، سنگین‌ترین جایزه ادبی کشور دانست.
قیصری یکی از چالش‌های اصلی این جایزه را حضور تکراری چهره‌ها در هیئت علمی و داوران دانست و وعده داد که در این دوره، ۶۰ درصد از داوران و هیئت علمی افراد جدید خواهند بود. او تأکید کرد که قصد دارد با کمک دبیرخانه، تیمی متخصص و مورد اعتماد جامعه ادبی را به کار گیرد.
وی همچنین به سابقه اعتراض خود در سال ۱۳۸۸ اشاره کرد و گفت: «اعتراض به معنای دشمنی نیست، بلکه نشانه علاقه و تلاش برای اصلاح نواقص است. نفس ادبیات، اعتراض است.»
قیصری نگاه سیاسی به جایزه جلال را «پاشنه آشیل» آن خواند و بر لزوم توجه به ادبیات، زبان فارسی و هویت ایرانی به عنوان فلسفه اصلی این جایزه تأکید کرد. او همچنین خواستار حمایت بیشتر از جوایز خصوصی ادبی در کنار جایزه جلال شد.
