هفده مرداد؛ یادِ خبرنگارانِ حقیقت و «صدای بیصدایان»
در تقویم، روزی به نام «خبرنگار» ثبت شده است. این روز فقط پاسداشت یک شغل نیست، بلکه ادای احترام به فداکاری کسانی است که روایت حقیقت را بر آسایش خود ترجیح میدهند. خبرنگاران، چشم و گوش جامعه و صدای بیصدایان هستند؛ آنها با جسارت پا به عرصههای دشوار میگذارند تا واقعیتهایی را که شاید ترجیح به پنهانماندنشان باشد، به تصویر بکشند. این مسیر با ساعتها تحقیق، روزها پیگیری، عبور از خطرات فیزیکی و تهدیدهای جدی همراه است.
این مسیر، تنها با کلمات و قلم پیموده نمیشود؛ گاهی پیش میآید که قلم، به جای جوهر، با خونِ رگهای خبرنگار نوشتار میشود. تاریخ رسانه در ایران، با خونِ کسانی نوشته شده است که در میانه آتش، ایستادند تا حقیقت را از میان خاکسترها بیرون بکشند.
یادِ رزمندگانِ حقیقت؛ از مزار شریف تا امروز
در این میان، یادِ «محمود صارمی» عزیز، همواره بر قلب تاریخ رسانه میدرخشد. خبرنگاری که در هفده مرداد سال ۱۳۷۷، در دلِ مزار شریف افغانستان، در حالی که در جستجوی حقیقت بود، جان سپرد تا روایتِ مظلومیت و واقعیتها به گوش جهانیان برسد. شهادت او، نه تنها یک فقدان بزرگ بود، بلکه به نقطه عطفی بدل شد که در آن، روز ۱۷ مرداد به عنوان «روز خبرنگار» برگزیده شد؛ تا هر سال، یادِ این فداکاری و تمام خبرنگارانی که در راهِ ثبتِ حقیقت، جان بر کف میروند، گرامی داشته شود.
این فداکاری، تنها به جنگها محدود نمیشود؛ بلکه در هر گوشه و کنارِ جامعه، جایی که خبرنگاری برای بیانِ حق یا شنیدنِ صدایِ نادیدهگرفتهشدگان، با سختیها و تهدیدها روبرو میشود، همان روحیه و همان حماسه جاری است. خبرنگاران جنگ، که در لبهی تیغِ خطر قدم میگذارند، همان بازوانِ مقتدری هستند که نشان میدهند حقیقت، حتی در میانِ دود و شعلهها نیز پنهان نمیماند.
ما در «بلندآوا»، با درکِ این رسالتِ دشوار و با الگوبرداری از این مسیرِ پرپیچوخم، همواره بر خود میدانیم که وظیفهی ما فراتر از نقلِ یک واقعه است؛ وظیفهی ما، ایستادگی در برابر سکوت و تبدیل شدن به «صدای بیصدایان» است.
در روز خبرنگار، یاد و خاطرهی تمام خبرنگارانی که در راهِ حقیقت جان باختهاند و تمامی همکارانی که با تمام توان در مسیر آگاهیبخشی میکوشند، گرامی باد.
روز خبرنگار مبارک
