یادداشت پسر عباس کیارستمی بعد از تخریب منزل پدریاش در حملات هوایی به تهران
دیشب به وقت ما، چیذر را زدند. هم خانه مادرم و هم خانه پدریام، هر دو در محله چیذر هستند…
اگر داخل ایرانید، دل من برای شما در درد است. هر حرفی بزنید و هر تصمیمی بگیرید، من نمیتوانم حرفی بزنم. درد و فشار از همه طرف و بر روی شماست.
ولی اگر در خارج از ایران زندگی میکنید و
اگر در این مدت به هر شکلی از کلمه «بچههایمان» استفاده کردهاید ولی همه این سالها یکی از این «بچههایتان» را به مدرسه نفرستادهاید،
اگر در این مدت با قدرت هر چه تمام گفتهاید «دوباره میسازمت ایران» ولی تا بحال زحمت مشارکت در ساخت مدرسه یا بیمارستانی به خودتان ندادهاید،
اگر گفتهاید بناها در برابر جان آدمها ارزشی ندارند، ولی کشته شدن انسانهای بیگناه را توجیه کردهاید،
اگر قاتلین مسافران هواپیما و مردم بیگناه در خیابان و دختران دبستانی برایتان فرقی دارد،
اگر فرهنگ برایتان فقط چهارشنبهسوری و چگونه نوشتن نوروز به انگلیسی است،
اگر مشارکتتان در بهبود و تغییر فقط از راه دور و احیانا زیر پرچم دیگری بوده،
اگر جنگ با ایران فقط در فیلم ۳۰۰ خونتان را به جوش میآورد،
اگر تغییر اسم خلیج فارس رگ گردنتان را بیرون میآورد، ولی تهدید تغییر مرزها برایتان توجیه دارد،
شما انقلابیون من را در زمره “بیغیرتان” بدانید.
منبع: asriran.com
