اخبار

نشریه آمریکایی فارین پالیسی: برتری بزرگ ایران در جنگ، جغرافیاست که آن را به یک “دژ دفاعی مستحکم” تبدیل کرده است

این کشور به اندازه‌ای بزرگ است که می‌تواند دارایی‌های نظامی خود را پراکنده کند و از تمرکز آن‌ها در نقاطی که به‌راحتی هدف قرار گیرند، اجتناب کند. این پراکندگی، اثربخشی حملات هوایی را کاهش می‌دهد و نابودی کامل زیرساخت‌های حیاتی را دشوارتر می‌سازد.

نشریه آمریکایی فارین پالیسی، در تحلیلی، برتری ایران در جنگ را با جغرافیای آن مرتبط دانست و نوشت:

شکل جنگ توسط زمین ناهموار و خط ساحلی گسترده این کشور تعیین می‌شود.

(لازم به ذکر است که ترجمه مطالب از رسانه‌های خارجی به معنای تایید آن محتوا نیست. هدف، صرفا اطلاع مخاطب از رویکرد و نگاه رسانه‌های جهان به جنگ کنونی است)

جنگ جاری ایران به‌عنوان رقابتی در حوزه فناوری‌های پیشرفته نظامی توصیف شده است و بر اساس این معیار، ایالات متحده و اسرائیل از برتری قاطعی برخوردارند. نیروی هوایی آن‌ها بر آسمان تسلط دارد، شبکه‌های اطلاعاتی‌شان نظارتی بی‌سابقه فراهم می‌کند و توانمندی‌های تهاجمی‌شان می‌تواند تا عمق قلمرو ایران نفوذ کند.

اما برتری نظامی به‌تنهایی بعید است این جنگ را تعیین کند. ایران هدفی نیست که بتوان آن را صرفاً با حملات هوایی به تسلیم واداشت. منطق عمیق‌تر این درگیری در جغرافیا نهفته است.

ایران به‌واسطه جغرافیای خود، به‌طور طبیعی به یک دژ دفاعی تبدیل شده است. این کشور بر روی فلاتی مرتفع قرار دارد که از اطراف با رشته‌کوه‌های بزرگ احاطه شده است از جمله زاگرس در غرب و البرز در شمال. این موانع طبیعی، حرکت نیروهای مهاجم را محدود و مسیرهای پیشروی را به چند گذرگاه قابل‌کنترل تقلیل می‌دهد.

این زمین ناهموار، عملیات نظامی در مقیاس بزرگ، به‌ویژه تهاجم زمینی را به‌شدت پیچیده می‌کند. خطوط تدارکاتی طولانی‌تر و آسیب‌پذیرتر می‌شوند و نیروهای مهاجم در برابر حملات نامتقارن در محیطی که مدافعان با آن آشنایی کامل دارند، قرار می‌گیرند.

در عین حال، وسعت سرزمینی ایران یک مزیت کلیدی دیگر فراهم می‌کند. این کشور به اندازه‌ای بزرگ است که می‌تواند دارایی‌های نظامی خود را پراکنده کند و از تمرکز آن‌ها در نقاطی که به‌راحتی هدف قرار گیرند، اجتناب کند. این پراکندگی، اثربخشی حملات هوایی را کاهش می‌دهد و نابودی کامل زیرساخت‌های حیاتی را دشوارتر می‌سازد.

در دریا، موقعیت ایران به همان اندازه تعیین‌کننده است. این کشور بر سواحل شمالی خلیج فارس اشراف دارد و به‌طور مستقیم با تنگه هرمز هم‌مرز است،گذرگاهی باریک که یکی از حیاتی‌ترین مسیرهای انتقال انرژی در جهان محسوب می‌شود.

ایران توانایی آن را دارد که در این آبراه اختلال ایجاد کند؛ چه از طریق مین‌گذاری دریایی، چه حملات موشکی یا استفاده از قایق‌های تندرو. حتی تهدید به چنین اقداماتی می‌تواند اثرات فوری بر بازارهای جهانی انرژی داشته باشد.

این ویژگی‌ها به ایران نوعی «بازدارندگی جغرافیایی» می‌بخشد. هرگونه تلاش برای شکست سریع این کشور، با هزینه‌های سنگین و عدم قطعیت بالا مواجه خواهد شد. در نتیجه، حتی قدرت‌هایی با برتری فناوری نیز ممکن است در دستیابی به یک پیروزی قاطع و سریع ناکام بمانند.

در نهایت، این جنگ نشان می‌دهد که با وجود تمام پیشرفت‌های فناوری نظامی، جغرافیا همچنان یک عامل تعیین‌کننده در منازعات است. در مورد ایران، کوه‌ها، بیابان‌ها و آبراه‌ها صرفاً ویژگی‌های طبیعی نیستند؛ بلکه عناصر فعال در شکل‌دهی به میدان نبرد هستند.

درباره فارین پالیسی

نشریه فارن پالیسی یک نشریه‌ی مهم آمریکایی در حوزه سیاست خارجی و روابط بین‌الملل است که در سال ۱۹۷۰ تأسیس شده و عمدتا به تحلیل مسائل ژئوپلیتیک، امنیتی و اقتصادی جهان می‌پردازد. این نشریه عموماً رویکردی تحلیلی، نخبگانی و نزدیک به جریان «سیاست‌گذاری در واشینگتن» دارد و دیدگاه‌های متنوعی از طیف‌های مختلف، از واقع‌گرایان تا لیبرال‌های بین‌الملل‌گرا را منتشر می‌کند؛ با این حال، در مجموع می‌توان آن را در چارچوب رسانه‌های جریان اصلی آمریکا با گرایش به حفظ نقش فعال ایالات متحده در نظام بین‌الملل ارزیابی کرد.

 

منبع:  asriran.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا